حرفها و ادعاها

حرفها و ادعاها, همین که از دهان بیرون بیایند بار مسئولیت را روی دوش گوینده میاندازند. کسی قبول مسئولیت نمیکند. همین است که نگفتن حرفها کار آسانتری ست. بهتر است چیزی نگویند. بهتر است با خودشان حرف بزنند. با صدایی رسا در سرشان حرف میزنند.

آن هم در زمانهای که دوست داشتن دیگری و بیعلاقه شدن به او انگار امری پیشپا افتاده است.در چنین زمانهای چه میکنند آدمها؟

تنهاییشان را ادامه میدهند یا راهی دیگر انتخاب میکنند؟